Φαήλος Κρανιδιώτης - *Δικηγόρος, Πρόεδρος της Νέας Δεξιάς
Η αριστερά, εκτός από άπατρις, ολοκληρωτική, το alter ego του φασισμού, διχαστική και συμπλεγματική, αφού βασίζεται στον κοινωνικό φθόνο και στο μίσος, είναι πρωτίστως ανορθολογική. Δεν αναφέρομαι μόνο στην ψευδοεπιστημονική θεωρία, που απέτυχε παταγωδώς οικονομικά, κοινωνικά, σπέρνοντας φτώχεια, αδικία και θάνατο, όπου εφαρμόστηκε. Αναφέρομαι στις περισσότερες ιστορικές επιλογές της στα επιμέρους πολιτικά ζητήματα.
Ας δούμε τι κάνει σήμερα. Υποστηρίζει με πάθος τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ, το Ιράν, όλο το μέτωπο του σουνιτικού και σιιτικού τζιχαντισμού, ευρισκόμενη έτσι άλλη μία φορά, όπως το 1918-1922, στο ίδιο μέτωπο με τον γενοκτονικό τουρκισμό, που προσπαθεί να γίνει η ηγέτιδα δύναμη στο σουνιτικό Ισλάμ.
Παράλληλα έχει μετατραπεί στον κύριο φορέα του αντισημιτισμού, παίρνοντας τη σκυτάλη που έπεσε από τα χέρια των ναζιστών εξαδέλφων της στα ερείπια του ηττημένου Βερολίνου το 1945. Ως πριν από λίγα χρόνια, μόνο οι γραφικοί νεοναζί τολμούσαν να ψελλίσουν τις ύβρεις και τις θεωρίες μίσους, που τώρα βρίσκονται στα χείλη της αριστεράς, η οποία οργανώνει και πογκρόμ κατά Εβραίων σε ευρωπαϊκές πόλεις, πρακτική που τελευταίοι την εφάρμοσαν πάλι οι ναζί εξάδελφοί τους στη Γερμανία και στις κατεχόμενες χώρες.
Οποιοσδήποτε σε κόμματα του Κέντρου και της Δεξιάς τολμούσε να πει αυτά που ξεστομίζει σήμερα η ελληνόφωνη και γενικά η δυτική αριστερίλα θα γινόταν διά βίου απόβλητος. Ας δούμε, λοιπόν, πόση λογική έχουν αυτές οι θέσεις. Μάταια θα αναζητήσει κανείς μισό συμφέρον της χώρας μας που να ταυτίζεται με τα συμφέροντα των φιλότουρκων φονιάδων της Χαμάς και των υποστηρικτών της.
Το Ισραήλ, μετά την εδώ και χρόνια ολομέτωπη επίθεση της Τουρκίας εναντίον του, μετά το πρώτο σοκ, ανέλυσε σωστά τα δεδομένα και στράφηκε προς την Ελλάδα και την Κύπρο, αναζητώντας το αναγκαίο στρατηγικό βάθος και αξιόπιστους συμμάχους, που υποδεικνύονται από τη γεωγραφία και τους κοινούς εχθρούς, το Ισλάμ και ιδίως την Τουρκία, η οποία έφτασε να διατυπώνει απειλές για την ίδια την υπόσταση του εβραϊκού κράτους. Η αντιδυτική και βαθιά αντισημιτική στροφή της Αγκυρας, στη γραμμή της ηγεμονίας του σουνιτικού Ισλάμ, που επιδιώκει ο Ερντογάν, οδήγησε σε τεράστια προβλήματα για τους εξοπλισμούς της γείτονος και αντιθέτως αναβάθμισε τη δική μας θέση.
Εμείς, μέλος του ΝΑΤΟ, μέλος της Ε.Ε., όπως και η Κύπρος, με εγγύτητα με την Τουρκία και το Ισραήλ, σταθερός και αξιόπιστος σύμμαχος, απρόσκοπτα πήραμε τα F-16 Viper, σύντομα αρχίζει η παραλαβή των πρώτων ελληνικών F-35, ενώ η Τουρκία, παρά τις τζάμπα φιλοφρονήσεις Τραμπ, κάνει προπαγάνδα για τα πρωτόλεια ΚΑΑΝ και τα μη επανδρωμένα που κατασκευάζει, όμως αναζητεί απεγνωσμένα και δεν βρίσκει λύση στην ήδη μεγάλη υστέρησή της, έναντι της χώρας μας, σε πρώτης γραμμής μαχητικά αεροπλάνα.
Παράλληλα, με ελληνική συμπαραγωγή, θα υλοποιηθεί ο δικός μας Σιδερένιος Θόλος με ισραηλινή τεχνολογία αιχμής. Ολα αυτά έχουν προκαλέσει ντελίριο στους Τούρκους, οι οποίοι για πρώτη φορά βρίσκονται στη γωνία, βλέπουν την πλάστιγγα να γέρνει μονόπαντα υπέρ της Ελλάδας και τις Ενοπλες Δυνάμεις Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ να συνασκούνται, υλοποιώντας στο πεδίο δεσμεύσεις, οι οποίες σίγουρα πηγαίνουν βαθύτερα από όσα είναι ανακοινώσιμα.
Η πατρίδα μας έχει αποκτήσει έναν πολλαπλασιαστή ισχύος, που είναι η συμμαχία με το Ισραήλ. Η αριστερά λοιπόν μιας δυτικής, νατοϊκής, με στενούς δεσμούς με τις ΗΠΑ χώρας, εν μέσω και δύο πολέμων, έναν του Ισραήλ κατά των τρομοκρατών σε Γάζα και Λίβανο και έναν κοινό με τις ΗΠΑ κατά του θεοκρατικού Ιράν, αποφασίζει να στραφεί άλλη μία φορά κατά των συμφερόντων της χώρας και να απαιτεί να διαρρήξουμε τη συμμαχία μας με ΗΠΑ και Ισραήλ, να μην υλοποιήσουμε τους εξοπλισμούς και να ευθυγραμμιστούμε με τριτοκοσμικούς τζιχαντιστές. Αν αυτό δεν είναι ανορθολογισμός φανατικών, τότε είναι καθαρή προδοσία. Για την ηγεσία τους σίγουρα είναι προδοσία, για τη βάση πιθανότερα ηλιθιότητα αγέλης.
Ακόμη και στα καθημερινά ζητήματα, ποια λογική μπορεί κανείς να βρει με την ταύτιση της αριστεράς με το περιθώριο και εγκληματίες τρομοκράτες; Που, όταν δεν έχουν εξιχνιαστεί τα εγκλήματα, είναι «προβοκάτορες» και, όταν εξιχνιάζονται, είναι πάντα συντρόφια της και παθαίνει κιρσούς από τις πορείες αλληλεγγύης. Ποιος λογικός άνθρωπος είναι κατά των καμερών ασφαλείας, κατά της αστυνόμευσης των πανεπιστημίων και υπέρ της ασυδοσίας και των βανδαλισμών; Αυτός ο ανορθολογισμός, μαζί με το μίσος που κινεί κάθε πράξη της, είναι που καθιστά την αριστερά ακατάλληλο συνομιλητή, ανίκανο εταίρο σε οποιαδήποτε συναίνεση και, δυστυχώς, «τυφεκιοφόρο του εχθρού».
Ο δικός της λόγος είναι βαθιά εμφυλιοπολεμικός, διότι ακόμη δεν μπορεί να χωνέψει την ήττα της και όχι ο δικός μας αποκαλυπτικός λόγος για την ιστορική αλήθεια και το αληθινό της πρόσωπο στην Ελλάδα και στον κόσμο. Οταν ονειρεύονται το 2026 Πηγάδες και Δεκεμβριανά, όταν οραματίζονται σταλινικό καθεστώς και εκκαθαρίσεις για τη χώρα και βρίζουν όλους τους αντιπάλους τους ως «φασίστες», αυτοί, οι θαυμαστές του Βασιλι Μπλοχίν, του Λιόλιου και του Μακαρώνα, πώς να τους αποκαλέσουμε και πώς να τους μεταχειριστούμε;
Όταν καταδικάζεις το Αουσβιτς, αλλά δικαιολογείς το Κατύν, τον Φενεό και οργανώνεις αντισημιτικές διαδηλώσεις και περιπολίες-πογκρόμ κατά Ισραηλινών τουριστών, υπονομεύοντας τις διεθνείς σχέσεις της χώρας με τον φιλότουρκο αντισημιτισμό σου, τότε θα σε αντιμετωπίσουμε όπως σου αξίζει, ως κόκκινο φασίστα και ρατσιστή, ως προδότη των εθνικών συμφερόντων. Γιατί στο τέλος της ημέρας δεν μας ενδιαφέρει να ψυχαναλύσουμε όλους τους βαρεμένους που κυκλοφορούν, αλλά να υπερασπιστούμε το Έθνος και τα συμφέροντά του…
Δημοσιεύθηκε στην “Δημοκρατία”
Ο ανορθολογισμός της αριστερίλας
